Uludağ da Cehennem

Benim arkdaşım hüzün
Duyulmasın hiçbir sözüm
İki çeşme iki gözüm
Yok mu buna hiçbir çözüm

Yeşildeydim çöl oldum
Bağlardaydım kayboldum
Sonbahardım kış oldum
Aktı gözyaşım KAN oldum

Nice günlerim oldu feda
Duyulmadı ses seda
Yatağım oldu şüheda
ÖLEMEDİM kaç defa

Sensiz geçti seneler
Geçmedi soğuk geceler
Artık bitsin çileler
Uludağda YAS oldum

Uzun yıllarım vardı
Hepsi geçmişte kaldı
Hayallerim uykuya daldı
Uludağ da mahvoldum

Yıkıldı güzel şeyler
Kaldı kara laleler
Süsledi tabutumu
Uludağ da MEZAR oldum

Sardı beni bir telaş
Ne yapacağım arkdaş
Yüreğimde bir savaş
Uludağ CEHENNEM oldu.

Deniz Çetin (2006)